ที่อยู่และเบอร์ติดต่อ

หมู่ที่ 2 หนองแหย่ง สันทราย เชียงใหม่ 50210
053-255-182
-

วันและเวลาทำการ

จันทร์ - อาทิตย์
07:00 - 18:00

ผู้ชมกลุ่มเป้าหมาย

1. นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษา– มัธยมศึกษา
2. นักศึกษาระดับอุดมศึกษา
3. บุคคลทั่วไป
4. นักท่องเที่ยวในประเทศ
5. นักท่องเที่ยวต่างประเทศ

ค่าเข้าชม

ไม่เสียค่าเข้าชม,กรณีเข้าชมเป็นหมู่คณะ แจ้งการนัดหมายล่วงหน้าเป็นเวลา 3 วัน

การเดินทางถึงพิพิธภัณฑ์/แหล่งเรียนรู้

จากจังหวัดเชียงใหม่โดยถนนซุปเปอร์ไฮเวย์เชียงใหม่ – ลำปาง เลี้ยวซ้ายเข้าสู่แยกดอยสะเก็ด ตรงไป ตามทางหลวงหมายเลข 118 สายเชียงใหม่ - เชียงราย กม.ที่ 9 เลยตลาดบ่อหินไป 400 เมตร เลี้ยวซ้าย เข้าซอยบ้านพยากน้อย ผ่านถนน รพช. ของหมู่บ้านเข้าไปประมาณ 4 กม. จะถึงหมู่บ้านร้องเม็ง และพิพิธภัณฑ์วัดร้องเม็ง

ประวัติความเป็นมา

พิพิธภัณฑ์วัดร้องเม็ง ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2527 โดยพระครูศรีผ่อง โกวิโท (บุญเป็ง) ได้รับพระรามทานสมณศักดิ์พัดยศ ตามราชทินนามพระครูโกวิทธรรมโสภณ ตำแหน่งเจ้าอาวาส และเจ้าคณะตำบลหนองแหย่ง อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ โดยมีความสนใจเป็นพิเศษในการอนุรักษ์ศาสนวัตถุที่มีคุณค่า พระพุทธรูปโบราณ โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ เครื่องใช้ไม้สอยในชีวิตประจำวัน อันเกิดจากภูมิปัญญาท้องถิ่น ที่การสืบทอดมาช้านาน ประกอบด้วยสิ่งของหลายร้อยหลายพันอย่าง ที่สูญหายไปแล้วก็มี และที่ยังพบเห็นอยู่ทั่วไปก็มี
เพียงก้าวแรก ที่หันมาสนใจอนุรักษ์ของเก่า ประเภทเครื่องใช้มนชีวิตประจำวัน แล้วนำของชิ้นแรก ‘ปิมดินกี่’ รูปโค้งสำหรับก่ออิฐสร้างบ่อน้ำ มาวางไว้ที่โต๊ะหน้ากุฏิพร้อมกับเห็นอะไรเก่าๆ เช่น ถ้วย ชาม กระเบื้อง ฯลฯ ก็นำมาวางๆไว้ รวมกันได้ประมาณ 100 ชิ้นชาวบ้านใกล้เคียงมาพบเข้าก็เริ่มสนใจ สอบถามถึงความเป็นมาและวัตถุประสงค์ของการเก็บรักษาสิ่งของบางอย่างคนรุ่นใหม่ไม่ทราบว่าเป็นอะไรและไม่รู้ถึงประโยชน์ใช้สอยทำให้พระครูโกวิทธรรมโสภณ ต้องอธิบายขยายความเป็นรายๆไป จนกระทั่งศรัทธาประชาชนในหมู่บ้าน และตำบลใกล้เคียงต่างทราบก็นำวัตถุโบราณ สิ่งของเครื่องใช้เก่าๆ พระพุทธรูปเก่า มาถวายไว้เพื่อเป็นพิพิธภัณฑ์ของวัดมากขึ้นนับรวมแล้วมีประมาณ 1,000 ชิ้น คณะกรรมการวัดเริ่มเห็นว่าสถานที่เก็บรักษาคับแคบ จึงได้ขยายตู้เก็บเข้าไว้ในกุฏิถึง 3 ห้อง แต่ก็ไม่สะดวกสำหรับศรัทธาประชาชนที่จะเข้าชมเพราะคับแคบมาก ท่านพระครูโกวิทธรรมโสภณ จึงได้ก่อสร้างอาคารหลังปัจจุบันขึ้น แล้วนำวัตถุโบราณพื้นบ้าน เครื่องใช้ไม้สอยของใช้ในพระพุทธศาสนาต่างๆ จัดเข้าไว้ในอาคารใหม่เป็นสัดส่วนเรื่องนี้ได้ทราบไปถึงศรัทธา ญาติโยม ต่างนำของมาบริจาคอยู่ตลอด จนกระทั่งปัจจุบันรวมแล้วมีโบราณวัตถุและศิลปวัตถุพื้นบ้าน 5,000 กว่าชิ้น และมีศรัทธาจากกรุงเทพฯ ได้บริจาคโบราณวัตถุศิลปวัตถุให้แก่พิพิธภัณฑ์วัดร้องเม็งจึงได้สร้างพิพิธภัณฑ์หลังที่ 2 ขึ้นเพื่อจัดแสดงวัตถุที่ได้รับมา
ภายในพิพิธภัณฑ์จัดแสดงนิทรรศการถาวร อาทิ ภาพจิตรกรรมฝาผนัง การดำเนินชีวิตของชาวบ้านวัฒนธรรมและประเพณี จัดแสดงวัตถุสะสมชิ้นสำคัญ คือ แม่พิมพ์อิฐก่อบ่อน้ำ

แผนที่

ภูมิทัศน์โดยรอบ

ภาพถ่ายห้องจัดแสดง

พิพิธภัณฑ์หลังที่ 1: จัดแสดงวัตถุขนาดเล็กในตู้ วัตถุขนาดใหญ่วางพื้น บางส่วนแขวนไว้ การจัดแสดง ใช้วางต่อเนื่องกันเป็นแนวยาว มีช่องทางเดินที่สามารถดูทั้ง 2 ข้าง (รูปที่ 1-4)
พิพิธภัณฑ์หลังที่ 2: อ.สุริยา ยกเลิกกิจการพิพิธภัณฑ์จากกรุงเทพฯ แล้วนำมาบริจาคให้วัดร้องเม็งทั้งหมด (รูปที่ 5-8)

วัตถุจัดแสดง

เครื่องปั้นดินเผา, โบราณวัตถุ, เครื่องมือการเกษตร, เครื่องมือประมง, เครื่องมือทอผ้า, เครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน, เครื่องทองเครื่องเงิน, เครื่องไม้, เครื่องดนตรี, เครื่องโลหะ, เครื่องมือ / อุปกรณ์สื่อสาร, เครื่องจักสาน, เงินตรา (ธนบัตร / เหรียญกษาปณ์), เครื่องใช้ในการศาสนา, หนังสือ, ภาพถ่าย, ฟิล์มภาพยนตร์, เอกสารโบราณ (คัมภีร์ใบลาน และเอกสารเก่าแก่ที่น่าสนใจ เช่น เอกสารสัญญา ใบขับขี่เกวียน ใบขับขี่จักรยาน เป็นต้น), ของเล่น และของสะสม

วัตถุจัดแสดงที่มีความสำคัญ

แม่พิมพ์อิฐก่อบ่อน้ำ

การจัดเก็บ

มีการลงทะเบียนทั้งหมด

ผู้ดูแลและหน่วยงานที่รับผิดชอบในปัจจุบัน

เจ้าอาวาสวัดร้องเม็ง พระครูโกวิทธรรมโสภณ

วันที่แก้ไขล่าสุด : 8 กรกฎาคม 2559

กิจกรรม

ไม่มีข้อมูล

ข่าวสาร

ไม่มีข้อมูล